در تاریخ 4/12/67 حضرت امام خمینی(س) پیرو نامه حجت الاسلام و المسلمین حمید روحانی نسبت به انحراف در تدوین کتاب های درسی و تحریف تاریخ در آن ها تذکر می دهند. در همین راستا دکتر سید کاظم اکرمی وزیر اسبق آموزش و پرورش طی گفتاری به اظهار نظر دراین باره پرداخته است .
دکتر سیدکاظم اکرمی پس از پیروزی انقلاب اسلامی مدیر کل آموزش و پرورش استان همدان را به عهده گرفت و در پی تشکیل خبرگان قانون اساسی به عنوان نماینده مردم همدان به این مجلس راه یافت. وی دارای تحصیلات حوزوی و تحصیلات تخصصی در زمینه آموزش و پرورش است. اکرمی در سال ۱۳۶۳ در کابینه مهندس موسوی به عنوان وزِیر آموزش و پرورش منصوب شد و تا پایان دولت مهندس موسوی این مسوولیت را بر عهده داشت.
برنامه درسی،چه درکشورهایی که به صورت متمرکز آموزش و پرورش را اداره می کنند و چه در ممالکی که آموزش و پرورش به شیوه غیر متمرکز یا نیمه متمرکز اداره می شود، مبتنی بر فلسفه نظری و اجتماعی- سیاسی مورد قبول آن ها است، جان دیوئی متفکر تربیتی معروف می گوید:«یک فلسفه به عنوان نظریه تربیتی عمومی عمل می کند» جان وایلز گفته است:«فلسفه بخش بزرگی از ادبیات برنامه درسی است و مهم است که بدانیم در قرن بیست و یکم مدارس مکان هایی هدفمند هستند که مطالبی را جهت {یاد گیری} کودکان تجویز می کنند» (جان وایلز 2005 ،82 )
با توجه به این مقدمه بسیار کوتاه برای تهیه برنامه درسی مبتنی بر فلسفه اسلامی- ایرانی،باید فلسفه تربیتی تدوین شود. بحمد الله، از هفت هشت سال پیش به درخواست معاون پژوهشی و برنامه ریزی وقت وزارت آموزش و پرورش، مرحوم مهندس جعفر علاقمندان این کار در جامعه ما شروع شده است و با علاقه و پشتکار جناب آقای دکتر محمدیان معاون فعلی وزارت و سایر علاقمندان و همت جمعی از استادان کار به پایان خود نزدیک می شود علیرغم دیدگاه های گوناگون که در تدوین فلسفه تربیت اسلامی هست، همه استادان متفق القولند که اساس کار قرآن مجید است.
اکنون باید دید قرآن چه دیدگاهی به ما می دهد. این دیدگاه باید هدف اعلای برنامه درسی باشد. قرآن کریم تمام پدیده های طبیعی و اجتماعی را آیات الهی می داند. به هر پدیده ای که نگاه کنیم و در، راز و رمز آن دقت و تفکر نماییم او را نشانه علم و قدرت و تدبیر حکیمانه خداوند خواهیم یافت. در قرون جدید دانشمندان و پژوهشگران پدیده های گوناگون عالم ، مقداری از این راز و رمز را دریافته و هم آن ها را در معرض آگاهی همگان قرار داده اند و هم از آن در عمل استفاده کرده اند. بنا به عللی جمعی از این محققان بحث رابطه این پدیده ها را با پدید آورنده و خالق هستی کنار گذاشتند، یعنی هیچ متفکری را سراغ نداریم که توانسته باشد کوچکترین دلیلی بر نبود صانع عالم ارائه کند. قرآن هم فرموده است که مشرکان و ملحدان هیچ برهانی برای اعتقاد غلط خود ندارند. البته در میان محققان و کاوشگران دنیای غرب نوابغی که آیه بودن پدیده ها را مورد اعتراف قرار داده اند کم نیستند.
چه در علوم طبیعی و چه در علوم اجتماعی باید برنامه درسی به نحوی سازماندهی شود که یادگیرنده ما (اعم از دانش آموز یا دانشجو) هم به این علوم آشنا شود و هم رابطه هستی بخش و مبداء اعلی را با آن ها دریابد. لازم است اضافه کنم که این کار باید با ظرافت و دقت و هر اندازه ممکن است عالمانه و روانشناسانه انجام گیرد.
در زمینه تاریخ بحمد الله کتاب خوب «سنت های اجتماعی و فلسفه تاریخ در مکتب قرآن» اثر متفکر شهید آیت الله سید محمد باقر صدر در زمینه نگارش کتاب های تاریخ بر اساس دیدگاه و فلسفه اسلامی در دست ما است. نقل چند نکته برای تدوین برنامه درسی تاریخ از این کتاب ارزشمند لازم می نماید. نویسنده اندیشمند کتاب یاد شده در آغاز تفاوت پدیده های طبیعی و تاریخی را از منظر قرآن کریم یاد آوری می کند و متذکر می گردد: تغییر و تحول تاریخی از دید قرآن دو بعد اساسی دارد
1- بعد خدایی و الهی
2- بعد بشری و انسانی
بعد بحث سنت های تاریخی را می کند و به دو نکته اشاره می نماید:
1- سنن کلی و قوانین ثابت
2- بیان مصادیق سنت ها و عرضه آن ها در پهنه فعالیت انسانی
در بخش آیاتی که چهره کلی سنت های تاریخی را بیان می کند از
1- اجل داشتن یک جامعه
2- مرگ و زندگی جامعه
3- کیفر دنیایی مردم یک جامعه و...
نام می برد و بعد بحثی بسیار عمیق در مورد تصادفی بودن وقایع تاریخی یا قانون مدار بودن آن ها باز می کند و رابطه سنن تاریخی و اراده الهی و اراده انسانی و تفاوت قانون تاریخی بی انعطاف و گرایش تاریخی را روشن و تشریح می نماید.
البته کسانی که تفسیر موضوعی قرآن کریم را وجهه تحقیق خود قرار دهند شاید بر آنچه شهید صدر ارائه کرده است نکات دیگری اضافه نمایند.
نویسنده برنامه درسی تاریخ باید با توجه به نکاتی که ذکر شد (البته پس از دقیق خواند کتاب یاد شده و سایر آثار فارسی و عربی نگاشته شده در مورد تاریخ برای سطوح مختلف تحصیلی برنامه کتاب تهیه نمایند. متاسفانه بنده نمی دانم این مطالب تا چه حد مورد توجه تهیه کنندگان برنامه تاریخ و علوم اجتماعی بوده و هست.
در مورد نامه آقای روحانی به حضرت امام (ره)باید به دو نکته قرآنی که در کتاب شهید صدر نیامده است اشاره کنم.
نویسنده تاریخ باید در نقل قول ها همواره بداند که
الف:قولوا الحق ولو علی انفسکم
ب:لایجر منکم شفئان قوم علی الاتعدلو اعدالوا هو اقرب للتعوی.
متاسفم که بعد از تذکر و با وجود جمله احمد کسروی در باب آیات عظام مرحوم بهبهائی و طباطبایی باز نویسنده، کتاب را اصلاح نکرده بود.
اگر تاریخ بدون تحریف ودرست و با توجه به آنچه از شهید صدر نقل شد نوشته شود، در خودآگاهی تاریخی نسل جوان و اثر آن در رفتار فعلی آنان اثر بسزایی دارد.
آموزش و پرورش ما بنا به علل و عوامل گوناگون در زمینه خود آگاهی تاریخی، موقیعیت مطلوب را در میان جوانان به دست نیاورده است. البته در سطح دانشگاهی، حوادث اجتماعی و رسانه ها، به ویژه روزنامه ها تا حدودی این خودآگاهی را ایجاد نموده اند.
آموزش و پرورش هرگز نباید گرایش و سلیقه های خاص متولیان خود را (از هر گروهی که باشند) در ارائه تاریخ اعمال نماید. این کار خیانتی نابخشودنی است.
در زمینه انتقال تفکر و روش اندیشه حضرت امام نیز دفتر نشر آثار و اندیشه های حضرت امام خمینی (ره) وابسته به پژوهشگاه آموزش و پرورش کار زیادی در همه سطوح تحصیلی انجام داده است. حاصل این پژوهش ها این است که در کتاب ها آثار سیاسی آورده شده از بنیان گذار جمهوری اسلامی به مراتب بیشتر از آثار تربیتی است و لازم است همه ابعاد اندیشه های ایشان به تناسب در کتاب ها لحاظ شود.