پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران: اندیشه وحدت جهان اسلام را اگر چه اندیشمندانی چون" سیدجمال الدین اسد آبادی " و "سیدقطب "و "سرسیداحمدخان" پایه گذاشتند اما حضرت امام خمینی با تاکیدات و فرامین فراوان، این اندیشه را نهادینه کرد و به عنوان یک گفتمان کلان در جهان اسلام مطرح و تثبیت کرد. تاکید امام بر وحدت، نه در روزهایی که دولت صبح دمیده بود، که از همان روزهای آتش و خون و حتی پیش از آن آغاز شد. سخنرانی امام در میان اهالی کردستان در 18 بهمن 1357 موید این مساله است.
بسم اللَّه الرحمن الرحیم.
مسئله اختلاف بین پیروان دو طایفه و دو مذهب، ریشهاش از صدر اسلام است. در آن وقت خلفاى اموى، و خصوصاً عباسى، درصدد بودند که اختلاف ایجاد کنند. مجالس درست مىکردند و [به اختلاف] دامن مىزدند. این اختلاف کم کم اسباب این شد که در بین عوامِ از اهل سنت و عوامِ از اهل شیعه این تنافس (1) پیدا شد؛ وگرنه نه عوام اهل سنت به سنت رسول اللَّه عمل کرده و مىکنند و نه عوام اهل شیعه پیروى از ائمه اطهار کردهاند. ائمه اطهار ما کوشش کردند تا اینها را داخل در آن جمعیت کنند، با آنها نماز بخوانند، به تشییع جنازههاى آنها بروند. زمانْ کم کم آمد به این طرف، و قدرتمندان این کار را کردند براى اینکه این دو طایفه با هم سرگرم باشند، و خودشان هر کارى مىخواهند بکنند .
نقشههاى شیطانى استعمارگران
قریب سیصد سال پیش از این، سیاست خارجى در ایران و در شرق [اجرا] شد. آنها بیشتر درصدد این مسائل برآمدند. کارشناسهاى آنها اشخاص و طوایف را مطالعه کردند و روحیات مردم را دیدند و همه جهات مادیات ما را تحت مطالعه قرار دادند، و از دو راه خواستند از ما بهره گیرى کنند: مادى، مىبینید که بهره گیرى کردند؛ بهره گیرى روحانى هم این بود که به این اختلافات دامن زدند و ما را بیشتر، از هم جدا کردند. اینکه مىبینید یک کلمه وقتى از یک آدمى در اینجا صادر مىشود، آن را عَلَم مىکنند و چند هزار، چند صد هزار چاپ مىکنند، نه اینکه یک آدم معمولى این کار را بکند، این دولتها و این خارجیها هستند که به آن دامن مىزنند و آنطور منتشر مىکنند .....
یگانگى و برادرى سنى و شیعه
ما با هم یکى هستیم و ما جدا نیستیم. اختلاف، اختلاف دو تا مذهب است؛ این اختلاف نباید اسباب این معنا بشود که ما در اساس اسلام [اختلاف کنیم]. اسلام بالاتر از این معانى است که ما به واسطه اختلاف مسلکى از اسلام مثلًا چه بکنیم. ما که مىبینیم الآن اسلام در معرض خطر است، بر همه ما لازم است که دست به هم بدهیم و از آن اشتباهاتى که در سابق بوده دست برداریم، دستهایى را که مثل سابق [مىخواهند] ما را از هم جدا کنند قطع کنیم.
و من امیدوارم که به کوشش شما دانشمندان آنجا و ما طلبههاى اینجا بتوانیم این جدایى را برداریم. چنانچه اختلافاتى هم در بین خود ما هست: اختلاف بین اخبارى و مجتهدین، این یک باب بود؛ بین صوفیه و متشرعه هم یک باب بود؛ و اخیراً بین احزاب- بَعْضُها مَعَ بَعْض؛ [یا] بین دانشگاهى و روحانى. و آنها به اختلافات دامن مىزدند تا ما را به خودمان مشغول کنند و همه حیثیت ما را ببرند؛ هم مادیات ما را چپاول کنند، هم معنویات ما را از بین ببرند. ولى الآن ملت ما بیدار شده است، هم در طرفهاى شما بحمد اللَّه به برکت وجود شما، و هم در اینجا به برکت روحانیون اینجا. امیدوارم که خداوند به همه شما سلامت بدهد. و به آقایان کردستانیها و بلوچها- به همه آنها از قول من سلام برسانید. من خدمتگزار همه شما هستم. ما آمده ایم که اسلام را از این وضع نجات بدهیم، مسلمین را از این تفرقهها نجات بدهیم. ان شاء اللَّه موفق باشید.
. منبع: صحیفه امام، ج6، ص: 91