... و اینگونه «قدس ایران» بر دستان ملت ایران، سبکبار و سبکبال ره سپرد و پرواز کرد. «یار آفتاب» به ندای حق لبیک گفت و در اشتیاق دیدار دوباره «یار» دیریناش پر گشود و به آسمان سفر کرد. او که روزگارانی را در جوار بزرگ مرد تاریخ میهنش صبورانه و جسورانه زیسته بود، رفیق نیمهراه نشد و همراهش را تنها نگذاشت؛ در جوار ضریح او آرام گرفت تا بار دیگر بر عهدی که روزگارانی پیش با امام و مقتدایش بسته بود پای فشارد و مهری از سر تایید بزند.... یکسال پیش یار آفتاب به دیار آفتاب روانه شد و حسرت دیدارش، مهرورزیاش، کلام و نگاه مادرانهاش و گفتههای شیریناش از یک مرد آفتابی و فرزندانی آسمانی، برای همه آنانی که بهواسطه و بیواسطه بر گردش حلقه میزدند، خاطرهای ماندگار شد. دیگر کسی نخواهد شنید که بانو خدیجه ثقفی چگونه با افتخار و شرمی دلنشین از وصلت فرخندهاش با امام نیکیها سخن بگوید.... و قدس ایران به برگهای خاطرات تاریخ ایران پیوست.
|
|
|
|
|
